Mekke-i Mükerreme’deki ibadetlerin ardından günahlarından sıyrılarak adeta anasından doğduğu günkü saflığa bürünen müminlerin yönünü Medine’ye çevirmesi, kutlu yolculukta manevi hazzın en yoğun hissedildiği vuslat anıdır. Bu ziyaret, sıradan bir seyahat tasavvuruyla izah edilemez. Bu, Sevgili Peygamberimiz (s.a.s.) Efendimiz’e, O’nun getirdiği yüce değerlere, kardeşliğe, dostluğa, samimiyete ve sadakate duyulan deruni bir hasretin vuslatıdır. Bu ruh iklimiyle nurlu şehre dahil olan yolcu, Alemlerin Rahmet Kaynağı’na kısa bir süreliğine de olsa komşu olmanın bahtiyarlığıyla yaşar. Medine topraklarında yürürken nübüvvet edebi ve mümin olgunluğu kuşanılır. Dil; salat u selamlarla, tevbe, istiğfar ve zikirle bezenirken, zihin İslam dini için ödenen o asil bedelleri ve sahabe fedakarlıklarını tefekkür eder.